CHRZEST


Kan. 849 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

„Chrzest, brama sakramentów, konieczny do zbawienia przez rzeczywiste lub zamierzone przyjęcie, który uwalnia ludzi od grzechów, odradza ich jako dzieci Boże i przez upodobnienie do Chrystusa niezniszczalnym charakterem włącza ich do Kościoła, jest ważnie udzielany jedynie przez obmycie w prawdziwej wodzie z zastosowaniem koniecznej formy słownej”.

 

1.     Zgłoszenia dziecka do chrztu dokonuje w kancelarii parafialnej jeden z rodziców.

2.     Ustala z duszpasterzem termin udzielenia sakramentu. Zasadniczo udzielamy chrztu św. podczas wyznaczonej raz w miesiącu Mszy św. (sobota godz. 16.00 - terminy podane są TUTAJ). Gdy wyznaczona sobota z jakichkolwiek względów nie odpowiada, wtedy ustalamy inny termin sakramentu (chrzest udzielany jest wówczas poza Mszą św.)

3.     Przedstawia do wglądu akt urodzenia dziecka wystawiony przez USC.

4.     Podaje personalia rodziców chrzestnych (jednego mężczyzny i jednej kobiety): imię i nazwisko, wiek i adres.

 

Kto może być chrzestnym wyraźnie mówi Kodeks Prawa Kanonicznego w kan. 874, § 1:

„Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

1° jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

2° ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;

3° jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;

4° jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;

5° nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest”.

 

5.     Do chrztu św. przynosimy świecę i białą szatę chrzcielną.

6.     Rodzice i chrzestni przystępują z okazji chrztu dziecka do spowiedzi św. (w naszej parafii nie dajemy kartek do spowiedzi).




BIERZMOWANIE


Kan. 879 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

„Sakrament bierzmowania; który wyciska charakter i przez który ochrzczeni, postępując na drodze chrześcijańskiego wtajemniczenia, są ubogacani darem Ducha Świętego i doskonalej łączą się z Kościołem, umacnia ich i ściślej zobowiązuje, by słowem i czynem byli świadkami Chrystusa oraz szerzyli wiarę i jej bronili”.

 

Przygotowanie odbywa się podczas katechezy w szkole oraz na spotkaniach przy parafii.

Parafialne przygotowanie do Bierzmowania prowadzi Ks. Robert.

 

Dokumenty Kościoła mówią także o konieczności włączenia się rodziców w proces przygotowania do przyjęcia tego sakramentu poprzez dobry przykład i zainteresowanie, jak ono w przypadku ich dziecka przebiega.

 

Świadkiem Bierzmowania najlepiej gdyby był któryś z rodziców chrzestnych albo sam rodzic. Nie może być nim osoba wybrana tylko według kryterium koleżeństwa. Warunki, jakie powinien spełniać świadek Bierzmowania są takie same, jak dla rodziców chrzestnych (patrz w dziale Chrzest).

 

Ci, którzy noszą od Chrztu św. imiona świętych, nie powinni wybierać na Bierzmowanie nowego imienia. Sakrament ten jest kontynuacją życia Bożego zapoczątkowanego na Chrzcie św., jego dojrzałym potwierdzeniem.

 

Dorośli, którzy nie przyjęli jeszcze Sakramentu Bierzmowania proszeni są o kontakt z Ks. Proboszczem.




EUCHARYSTIA



INTENCJE MSZALNE


Msze św. można zamawiać w kancelarii parafialnej w godzinach urzędowania osobiście lub telefonicznie w tych samych godzinach.

Kancelaria jest czynna w: środy od godz. 19.00 do 20.00 oraz czwartki od godz. 9.00 do 10.30.



PIERWSZA KOMUNIA ŚWIĘTA


Kodeks Prawa Kanonicznego:

Kan. 913:

„§ 1. Dzieci wtedy można dopuścić do Komunii świętej, gdy posiadają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swojej możliwości rozumiały tajemnicę Chrystusa oraz mogły z wiarą i pobożnością przyjąć Ciało Chrystusa.

§ 2. Jednakże dzieciom znajdującym się w niebezpieczeństwie śmierci wolno udzielić Najświętszej Eucharystii, gdy potrafią odróżnić Ciało Chrystusa od zwykłego chleba i mogą z szacunkiem przyjąć Komunię świętą”.

Kan. 914:

„Jest przede wszystkim obowiązkiem rodziców oraz tych, którzy ich zastępują, jak również proboszcza troszczyć się, ażeby dzieci, po dojściu do używania rozumu, zostały odpowiednio przygotowane i jak najszybciej posiliły się tym Bożym pokarmem, po uprzedniej sakramentalnej spowiedzi. Do proboszcza należy również czuwać nad tym, by do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które nie osiągnęły używania rozumu albo jego zdaniem nie są wystarczająco przygotowane”.

 

Przygotowanie obejmuje:

- katechezę szkolną prowadzoną przez Ks. Proboszcza Parafii Świętej Trójcy,

- spotkania przy parafii prowadzone przez Ks. Roberta.

 

Do I Komunii św. dzieci przystępują w jednakowych strojach liturgicznych.

 

Z okazji pierwszego pełnego uczestnictwa w Eucharystii otrzymują:

- różaniec (w październiku),

- medalik z Matką Bożą (08 grudnia),

- świecę (02 lutego),

- modlitewnik „Droga do nieba” (w Wielkim Poście),

- pamiątkowy obrazek (na nabożeństwie popołudniowym w dniu I Komunii św.).

 

I spowiedź odbędzie się po Świętach Wielkanocnych.

 

Uroczystość I Komunii św. odbędzie się: 19 maja 2019 roku, o godz. 11.00.

 



SAKRAMENT POKUTY


Kan. 959 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

„W sakramencie pokuty, wierni wyznający uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyrażający za nie żal i mający postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tegoż szafarza otrzymują od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie popełnionych i jednocześnie dostępują pojednania z Kościołem, któremu grzesząc zadali ranę”.

 

Okazja do spowiedzi św. przed każdą Mszą św.

 



SAKRAMENT CHORYCH


Kodeks Prawa Kanonicznego:

„Kan. 998 - Namaszczenia chorych, poprzez które Kościół wiernych niebezpiecznie chorych powierza Chrystusowi cierpiącemu i uwielbionemu, ażeby ich podtrzymał i zbawił, udziela się przez namaszczanie ich olejem i wypowiedzenie słów przepisanych w księgach liturgicznych.

Kan. 1001 - Duszpasterze i bliscy chorego powinni troszczyć się, by chorzy byli umacniani tym sakramentem w odpowiednim czasie.

Kan. 1004 -

§ 1. Namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który po osiągnięciu używania rozumu, znajdzie się w niebezpieczeństwie śmierci na skutek choroby lub starości.

§ 2. Sakrament ten wolno powtórzyć; jeśli chory po wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze.

Kan. 1005 - W wątpliwości, czy chory osiągnął używanie rozumu, czy poważnie choruje albo czy rzeczywiście już umarł, należy udzielić tego sakramentu.

Kan. 1006 - Sakramentu należy udzielać chorym, którzy - będąc przytomni na umyśle - przynajmniej pośrednio o niego prosili.

Kan. 1007 - Nie wolno udzielać namaszczenia chorych tym, którzy uparcie trwają w jawnym grzechu ciężkim”.

 

Odwiedziny chorych i starszych Parafian odbywają się w pierwszy piątek i sobotę miesiąca od godz. 9.00.

Zgłoszenia dokonujemy w zakrystii lub na probostwie, chyba że osoba odwiedzana jest regularnie co miesiąc i znajduje się na stałej liście (można to sprawdzić w zakrystii).

 



SAKRAMENT ŚWIĘCEŃ (KAPŁAŃSTWA)


Kan. 1008 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

„Na mocy ustanowienia Bożego, przez sakrament kapłaństwa niektórzy spośród wiernych, naznaczeni w nim niezatartym charakterem, są ustanawiani świętymi szafarzami; są oni mianowicie konsekrowani i przeznaczeni ażeby – każdy odpowiednio do swojego stopnia, wypełniając w osobie Chrystusa - Głowy zadania nauczania, uświęcania i kierowania – byli pasterzami Ludu Bożego”.

 

Kandydaci do kapłaństwa naszej diecezji przygotowują się przez sześcioletnie studia filozoficzno – teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego.

 

Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Gliwickiej ma swoją siedzibę w Opolu.

 

O nowe powołania kapłańskie, zakonne i misyjne modlimy się w pierwszy czwartek miesiąca podczas Mszy św. o godz. 8.00.

 



SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA


Kan. 1055 Kodeksu Prawa Kanonicznego:

„Małżeńskie przymierze, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury do dobra małżonków oraz do zrodzenia i wychowania potomstwa, zostało między ochrzczonymi podniesione przez Chrystusa Pana do godności sakramentu”.

 

Rezerwacja terminu ślubu odbywa się na co najmniej 3 miesiące przed planowaną datą zawarcia małżeństwa. W tym celu należy zgłosić się do kancelarii parafialnej w godzinach jej urzędowania.

Po zarezerwowaniu terminu ślubu, duszpasterz ustali datę spotkania z narzeczonymi w celu odbycia rozmowy duszpasterskiej i spisania tzw. protokołu przedmałżeńskiego.

Do spisania protokołu przychodzą oboje narzeczeni z dowodami osobistymi oraz świadectwem chrztu (jeśli osoba ochrzczona jest poza parafią NSPJ w Koszęcinie). Świadectwo chrztu ważne jest 6 miesięcy.

 

Przygotowanie do zawarcia małżeństwa obejmuje 3 etapy:

1. nauki przedślubne (terminy ustalane są na bieżąco i podawane w ogłoszeniach oraz TUTAJ),

2. dekanalny dzień skupienia dla narzeczonych – odbywa się w parafii św. Józefa w Kaletach (terminy skupienia są wywieszone w gablocie),

3. spotkanie w ramach Poradni Życia Rodzinnego (należy skontaktować się z Panią Doradczynią PŻR z parafii Świętej Trójcy).

 

Do załatwienia formalności w USC związanych ze ślubem konkordatowym potrzeba:

1.   zgłosić się do USC w miejscu stałego zameldowania jednej ze stron,

2.   zgłaszają się oboje narzeczeni z dowodem osobistym,

3.   jeśli osoba urodzona jest poza miejscem w którym zgłasza się do urzędu, musi przedstawić odpis skrócony aktu urodzenia,

4.   po wniesieniu opłaty skarbowej, narzeczeni otrzymują 2 lub 3 (w zależności od praktyki konkretnego USC) egzemplarze „Zaświadczenia”, które dostarczają do kancelarii parafialnej. Na jego podstawie, po zawartym w kościele ślubie, urzędnik dokona cywilnej rejestracji związku.

5.   Proboszcz parafii ma 5 dni na zgłoszenie do USC faktu zawartego małżeństwa, dlatego po cywilny akt małżeństwa można się zgłosić do USC najwcześniej w szóstym dniu po jego zawarciu (np. ślub odbył się w sobotę – akt małżeństwa można odebrać od następnego piątku),

6.   „Zaświadczenie” jest ważne 3 miesiące, dlatego do USC należy się zgłosić dopiero wtedy, gdy czas do zawarcia małżeństwa jest krótszy niż 3 miesiące (np. ślub ma się odbyć 09 czerwca – do urzędu można iść po 09 marca). Na „Zaświadczeniu” podany jest termin upływu jego ważności.

 

Inne uwagi:

 

1. Wystrój kościoła:

Wystrój kościoła regulują przepisy liturgiczne. W Ogólnym Wprowadzeniu do Mszału Rzymskiego w punkcie 279 czytamy: “W wystroju kościoła należy dążyć raczej do prostoty niż do przepychu. W doborze elementów zdobniczych należy dbać o prawdziwość rzeczy, a ponadto zmierzać do tego, by te elementy służyły pouczaniu wiernych i odpowiadały godności miejsca świętego”. Nie można więc w wystroju kościoła i dekoracji stosować sztucznych kwiatów i jakichkolwiek imitacji nawet najpiękniej wyglądających, np. sztucznych świec. Nie można ustawiać w kościele dekoracji, które na co dzień nie są związane z przestrzenią sakralną, np. aluminiowy stojak na nuty z przypiętym bukietem kwiatów itp.

Kościół dekoruje się tylko i wyłącznie bukietami kwiatów prawdziwych, które po ślubie pozostają w kościele.

W sprawie strojenia kościoła proszę kontaktować się z Ks. Proboszczem.

 

2. Fotografowanie i filmowanie:

Kto pragnie fotografować i filmować podczas Liturgii powinien ją znać, wiedzieć co w danym momencie się dzieje i rozumieć sens poszczególnych obrzędów. W wielu diecezjach przeprowadzono szkolenia dla fotografów i kamerzystów, aby mogli spełniać swoje funkcje we właściwy sposób i z należnym szacunkiem dla miejsc świętych. Najważniejszym podczas udzielania sakramentu małżeństwa jest łaska sakramentalna, która niewidoczna dla oczu jest nie do sfotografowania i sfilmowania. Fotograf więc i kamerzysta nie mogą zachowywać się tak jakoby zdjęcie czy film były dla nowożeńców najważniejsze. Często bywa tak, że ich zachowanie przeszkadza narzeczonym w odpowiednim przeżyciu ceremonii zaślubin, gdyż np. kamerzysta wchodzi pomiędzy kapłana a narzeczonych albo zza ich głów wysuwa obiektyw aparatu czy kamery. Nie zezwala się wchodzenia fotografowi czy kamerzyście do prezbiterium, które ma określone funkcje i jest miejscem przeznaczonym dla odpowiednich osób. Wzorem dla każdego kamerzysty i fotografa są celebracje liturgiczne z udziałem Ojca św., w czasie których widać odpowiednie zachowanie i strój operatorów urządzeń. Fotografować i filmować może tylko osoba, która przed rozpoczęciem ceremonii przedstawi się celebransowi w zakrystii – najlepiej gdyby to była osoba posiadająca zezwolenie (świadectwo ukończenia kursu) Kurii Diecezjalnej. Fotografuje jeden fotograf, film rejestruje jeden kamerzysta.

 

3. Oprawa muzyczna uroczystości:

Rodzaj wykonywanych podczas zawierania małżeństwa śpiewów i utworów instrumentalnych regulują przepisy o muzyce sakralnej. Nie wolno podczas liturgii wykonywać świeckich utworów wokalnych i instrumentalnych, tylko dlatego że odznaczają się pięknem i nastrojowym charakterem. Nie wolno w liturgii używać instrumentów hałaśliwych i tych, których używa się do wykonywania muzyki rozrywkowej, np. trąbka, akordeon, gitara elektryczna, perkusja. Instrumentem czysto liturgicznym są organy piszczałkowe, które tradycyjnie są obecne w Kościele od setek lat.

W sprawie oprawy muzycznej ślubu proszę kontaktować się z Panią Organistką.

 

 

Respektowanie i przyjęcie do wiadomości powyższych uwag wprowadza porządek w przeżywanych przez nas uroczystościach i przyczynia się do zajmowania właściwej postawy wobec sakramentów świętych.

Wszystkim mającym zamiar zawrzeć związek małżeński życzymy jak najowocniejszego przygotowania wewnętrznego na przyjęcie łaski sakramentu małżeństwa.

 

Modlitwa narzeczonych do Ducha Świętego:

 

Duchu Św., Źródło życia i duchowego bogactwa, udziel nam swoich darów. Rozniecaj w naszych duszach i potęguj moc Bożego życia, jasność łaski uświęcającej, a mocą swych natchnień wyprowadzaj nas z nałogów i wad, błędnych kolein życia, wydobywaj z przyziemności i duchowych zaniedbań.

Spraw łaskawie Duchu Miłości, abyśmy zawsze w naszym małżeństwie i rodzinie, którą mamy zamiar założyć, pamiętali, że jesteśmy dziećmi jednego Ojca w niebie.

Wzmacniaj, Duchu Św., naszą wiarę, pomnażaj nadzieję, a nade wszystko rozpalaj w nas płomień miłości, aby ona – na wzór Chrystusa – miała w sobie nieprzebrane zasoby dobroci, uprzejmości, przebaczenia i męstwa. Obyśmy dzięki niej mogli niestrudzenie wypełnić wszystko, co się Tobie podoba, a służy dobru naszemu i innych ludzi. Amen.